Biak en de Padaido eilanden
Door: Webmaster
Blijf op de hoogte en volg jacqueline en theo
01 Mei 2006 | Indonesië, Batavia
Biak en de Padaido eilanden
In een paar dagen hebben we Biak als eiland verkend. We reizen over een glooiend groen eiland en doen hier en daar een wit strandje aan waar het goed zwemmen is en prima snorkelen.
De Japanse grotten en veel geroest wapentuig herinnert aan de 2e wereldoorlog. Interessanter is de zoektocht naar de paradijsvogel. Helaas spotten we deze pas in het vogelpark, in een immense kooi. De grote Kasuarisvogel maakt wat goed als we die nog wel met wat vrije ruimte in de bossen aantreffen. Een mooie waterval is de moeite maar kan Biak niet maken tot een natuurtopper.
Het wordt wel even anders als we 4 dagen Biak achterlaten en Yapen en de Padaido eilanden doen. Op de simpele boot is het prima, aan land gaan we vele jaren terug in de tijd.
Pom op Yapen is een dorp met alleen paalwoningen en ligt in een prachtige baai. Amper in aanraking geweest met de moderne beschaving, en er zijn geen fietsen, brommers, auto's. Alleen bootjes bootjes bootjes. Verder vooral heel veel lieve mensen die zo bijzonder zijn door hun typische papua uiterlijk met de negroide trekken, de zware baardgroei, de donkere huid en het kroeshaar. Met het laatste doen we zelf intussen beiden goed mee.
We douchen in het uit de berg via bamboe stromende water, een prima mandi dus. Slapen doen we bij ons logeeradres ook direct boven water en als we door de bamboepalen naar beneden gluren zien we ook van alles onderdoorkomen. De details besparen we jullie, maar als we thuis hier een geit zouden houden maakt de dierensbescherming een probleem. Toch slapen we hier best goed en eten vooral heel heel lekker, want koken is de top hier.
Verder is de sunset hier zeer mooi.
In Miosinoi slapen we met zijn allen in een verlaten huis, ook hier weer vergezeld door nogal wat beweeglijk spul van het andere ras. Wij hebben veel bekijks maar ook hulp van een aantal van de 140 inwoners hier. De verrassing is de nieuwe (nederlandse!) voetbal die wij schenken aan de jongelui hier en nog meer als we de pot ter inwijding meespelen.
Aibai is een onbewoond eiland met een hoog bountygehalte. Prachtig. Snorkelen is prima en we kunnen (bijna) het eilandje rondzwemmen.
De finale van het midweekje varen is op Nusi. De aankomst en ontvangst fantastisch, het verblijf bijzonder. De vrouw van het dorpshoofd wijst onze huisjes aan en snel (voor donker!) melden wij 2tjes ons bij ons gastgezin en droppen onze spullen.
In de avond bbq op het strand, heerlijke vis die we onderweg vingen. Voor het slapen gaan is het nog gitaarmuziek maken en zingen onder genot van een heerlijk plastik kommetje palmwijn. Een goed slaapmutsje normaalgesproken.
De familie waar we slapen woont in een zeer eenvoudig huisje van golfplaten dak en wanden. De moeder, dochter, schoonzoon en een partijtje kinderen verblijven allen hier en zijn erg gastvrij. De 'open keuken' heeft een mooi houtvuur met potten, op een witte vloer van zilverzand. Wij mogen in de ' goeie kamer' slapen circa 3 bij 3. De vloer is voor de helft beton, de rest kiezels en schelpen waar een zak cement opstaat voor de voltooiing. De roestige golfwand is deels behangen met niet meer leesbare kranten, en de enige fournituren in huis zijn een kalender van 2003 en een stilstaand vies keukenklokje met 1 wijzer.
Een rieten matje komt op de vloer voor het slapen (wwar onze foam matrasjes opgaan) en er wordt een felgekleurd flair stoeltje tevoorschijn getoverd voor onze spulletjes.
Door de dakplaten heen zien we de sterrenhemel, verder is het pikdonker, de venstertjes gesloten door de huisbaas. Slechts indirect licht komt er uit de keuken waar een vlammetje brand en vanwaar een penetrerende lucht vandaan komt omdat er 10 inktvissen hangen. Zelfs onze hoofdkussen zijn geimpregneerd ermee en onze antimuggen wierook is hier niet sterk genoeg om alle zoemers weg te jagen.
Wij slapen niet bijzonder hier. Achter een gordijntje rechts naast ons is ook leven. De stilte die nacht is knap en het verrast ons dan ook dat smorgens vroeg heel de familie erachter vandaan komt.
Buiten, tegen de kieren links ligt een nestje jonge hondjes lekker te snurken met af toe een blafpauze. Ook scharrelen er wat varkens rond. Vanwege de lekkage door een fikse regenbui verschuiven we nog een keertje, maar staan lekker vroeg op.
Een nacht die we nog wel even zullen heugen, ook vanweege de vele vele beten van de moskito's.
De openbare toilet bezoeken we pas als het licht is, op het einde van een gammel steigerte met de oceaan als grote doorspoeler eronder.
Een 'lange' nacht, vandaar ook een redelijk lang verhaaltje.
Terug in Biak hebben we weer wat luxe en doen hier weer een dag lekker stads.
Hierna gaan we verder naar het Vogelkopeiland. Zodra we gevlogen zijn (ja alweer !) horen jullie ervan.
Behalve de enorme jeuk, alles ok
Groeten Jacky en Theo.
In een paar dagen hebben we Biak als eiland verkend. We reizen over een glooiend groen eiland en doen hier en daar een wit strandje aan waar het goed zwemmen is en prima snorkelen.
De Japanse grotten en veel geroest wapentuig herinnert aan de 2e wereldoorlog. Interessanter is de zoektocht naar de paradijsvogel. Helaas spotten we deze pas in het vogelpark, in een immense kooi. De grote Kasuarisvogel maakt wat goed als we die nog wel met wat vrije ruimte in de bossen aantreffen. Een mooie waterval is de moeite maar kan Biak niet maken tot een natuurtopper.
Het wordt wel even anders als we 4 dagen Biak achterlaten en Yapen en de Padaido eilanden doen. Op de simpele boot is het prima, aan land gaan we vele jaren terug in de tijd.
Pom op Yapen is een dorp met alleen paalwoningen en ligt in een prachtige baai. Amper in aanraking geweest met de moderne beschaving, en er zijn geen fietsen, brommers, auto's. Alleen bootjes bootjes bootjes. Verder vooral heel veel lieve mensen die zo bijzonder zijn door hun typische papua uiterlijk met de negroide trekken, de zware baardgroei, de donkere huid en het kroeshaar. Met het laatste doen we zelf intussen beiden goed mee.
We douchen in het uit de berg via bamboe stromende water, een prima mandi dus. Slapen doen we bij ons logeeradres ook direct boven water en als we door de bamboepalen naar beneden gluren zien we ook van alles onderdoorkomen. De details besparen we jullie, maar als we thuis hier een geit zouden houden maakt de dierensbescherming een probleem. Toch slapen we hier best goed en eten vooral heel heel lekker, want koken is de top hier.
Verder is de sunset hier zeer mooi.
In Miosinoi slapen we met zijn allen in een verlaten huis, ook hier weer vergezeld door nogal wat beweeglijk spul van het andere ras. Wij hebben veel bekijks maar ook hulp van een aantal van de 140 inwoners hier. De verrassing is de nieuwe (nederlandse!) voetbal die wij schenken aan de jongelui hier en nog meer als we de pot ter inwijding meespelen.
Aibai is een onbewoond eiland met een hoog bountygehalte. Prachtig. Snorkelen is prima en we kunnen (bijna) het eilandje rondzwemmen.
De finale van het midweekje varen is op Nusi. De aankomst en ontvangst fantastisch, het verblijf bijzonder. De vrouw van het dorpshoofd wijst onze huisjes aan en snel (voor donker!) melden wij 2tjes ons bij ons gastgezin en droppen onze spullen.
In de avond bbq op het strand, heerlijke vis die we onderweg vingen. Voor het slapen gaan is het nog gitaarmuziek maken en zingen onder genot van een heerlijk plastik kommetje palmwijn. Een goed slaapmutsje normaalgesproken.
De familie waar we slapen woont in een zeer eenvoudig huisje van golfplaten dak en wanden. De moeder, dochter, schoonzoon en een partijtje kinderen verblijven allen hier en zijn erg gastvrij. De 'open keuken' heeft een mooi houtvuur met potten, op een witte vloer van zilverzand. Wij mogen in de ' goeie kamer' slapen circa 3 bij 3. De vloer is voor de helft beton, de rest kiezels en schelpen waar een zak cement opstaat voor de voltooiing. De roestige golfwand is deels behangen met niet meer leesbare kranten, en de enige fournituren in huis zijn een kalender van 2003 en een stilstaand vies keukenklokje met 1 wijzer.
Een rieten matje komt op de vloer voor het slapen (wwar onze foam matrasjes opgaan) en er wordt een felgekleurd flair stoeltje tevoorschijn getoverd voor onze spulletjes.
Door de dakplaten heen zien we de sterrenhemel, verder is het pikdonker, de venstertjes gesloten door de huisbaas. Slechts indirect licht komt er uit de keuken waar een vlammetje brand en vanwaar een penetrerende lucht vandaan komt omdat er 10 inktvissen hangen. Zelfs onze hoofdkussen zijn geimpregneerd ermee en onze antimuggen wierook is hier niet sterk genoeg om alle zoemers weg te jagen.
Wij slapen niet bijzonder hier. Achter een gordijntje rechts naast ons is ook leven. De stilte die nacht is knap en het verrast ons dan ook dat smorgens vroeg heel de familie erachter vandaan komt.
Buiten, tegen de kieren links ligt een nestje jonge hondjes lekker te snurken met af toe een blafpauze. Ook scharrelen er wat varkens rond. Vanwege de lekkage door een fikse regenbui verschuiven we nog een keertje, maar staan lekker vroeg op.
Een nacht die we nog wel even zullen heugen, ook vanweege de vele vele beten van de moskito's.
De openbare toilet bezoeken we pas als het licht is, op het einde van een gammel steigerte met de oceaan als grote doorspoeler eronder.
Een 'lange' nacht, vandaar ook een redelijk lang verhaaltje.
Terug in Biak hebben we weer wat luxe en doen hier weer een dag lekker stads.
Hierna gaan we verder naar het Vogelkopeiland. Zodra we gevlogen zijn (ja alweer !) horen jullie ervan.
Behalve de enorme jeuk, alles ok
Groeten Jacky en Theo.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
